ALYTUS
 ŻMUDŹ       DZUKIJA   
ALYTUS
Alytus- statua Nike POŁOŻENIE
Alytus jest największym miastem w południowej części Litwy i często określane jest stolicą regionu Dżukija. Pod względem wielkości jest szóstym miastem w państwie litewskim. Alytus zamieszkuje 77 tys. ludności na obszarze 39 km2.
STATUA NIKE
Zdjęcie przedstawia statuę Nike postawioną po raz pierwszy w 1928 r. z okazji dziesiątej rocznicy odzyskania niepodległości. Pomnik jest usutuowany na skrzyżowaniu ulic Pulko gatve i Birutes gatve w okolicy ogrodu miejskiego . Pomnik przedstawia skrzydlatego anioła z trąbką. Niestety już w 1934 r. pomnik uległ zniszczeniu podczas burzy. Dla ludności miasta symbol niepodległości był tak bliski sercu że w niedługim czasie został on ponownie odbudowany. Okupant sowiecki ,który rozpoczął rządy na Litwie po II wojnie światowej nie lubił tego typu symboli wolnośći i nakazał w 1952 r. zburzenie pomnika. Wypędzenie sowieckiej braci w 1991 r zaowocowało ponownym wybudowaniem tego pomnika. Stał on się dla mieszkańców Alytusa tym czym Statua Wolności dla mieszkańców USA .
COŚ Z HISTORII
Przeszłość stolicy Dżukiji przypomina góra zamkowa położona pomiędzy rzekami Alytupias i Niemen. W starych kronikach wspomina się, że już w XIV w. był tutaj potężny zamek, nazywany przez Krzyżaków Aliten. Miasteczko założono w XIV w. na prawym brzegu rzeki Niemen. W 1581 r. zostały nadane mu prawa Magdeburskie - prawa miejskie. Miastem rządzili kolejno władcy Litwy, Prus i Rosji. Kilkakrotnie na przestrzeni wieków miasto było spalone i odbudowywane. W czasie powstania styczniowego w 1863 roku powstańcy z okolic Alytusa walczyli z wojskiem carskim. Pod koniec XIX wieku miasto przeżywało okres dynamicznego rozwoju, lecz dwa pożary w 1909 roku i w 1911 roku zniszczyły wiele zabudowań. Odbudowane - przetrwało już bez większych zniszczeń.
WSPÓŁCZESNOŚĆ
Obecnie Alytus jest nowoczesnym miastem z ośmioma bankami, trzema hotelami, siecią restauracji, kawiarni i barów. W 1992 r. w przemyśle Alytusa zatrudnionych było 22 tys. mieszkańców. W Alytusie działają: duży Kombinat Włókienniczy, Fabryka Domów, Zakłady Zmechanizowanego Sprzętu Gospodarstwa Domowego (pralki, lodówki Snaiga") Kombinat Mięsny, Mleczarski i Zakłady Produkcji Szampana, a także wiele firm prywatnych. W mieście jest dwanaście szkół średnich ogólnokształcących i technicznych, Wyższa Szkoła Techniczna, Szkoła Sztuk Plastycznych i Podstawowa Szkoła Muzyczna. Działa nowo wybudowany teatr i Muzeum Regionalne. Wierni trzech wyznań uczęszczają do dwóch kościołów katolickich, prawosławnego i meczetu muzułmańskiego. Działają sportowe zespoły ludowe, kluby judo, baseball'a, siatkówki i lekkiej atletyki. WARTO ZOBACZYĆ I PRZEŻYĆ
·
  • "Ogród Dziecięcy" z okazami srebrnej jodły i modrzewia, ·
  • "wzgórze, na którym w XIV wieku znajdował się zamek obronny, ·
  • "Teatr Miejski, ·
  • "Muzeum Regionalne i Muzeum Historii Narodowej, ·
  • "park ze stadionem, uzdrowiskowym jeziorkiem i "Doliną Piosenki" coroczną imprezę kulturalną "Dni Alytusa", odbywającą się w czerwcu.
    Steponas Jucevičius- Darius i Stanislovas (Stasys) Giskis - Gienas
    Każdy kraj ma swoich bohaterów . Oto odpowiednicy naszych rodaków Żwirki i Wigury . Steponas Jucevičius- Darius i Stanislovas (Stasys) Giskis - Gienas- to dwaj lotnicy litewscy , którzy wpisali się w karty historii lotnictwa litewskiego. W okresie międzywojennym próbowali oni pobić rekord przelotu nad Atlantykiem bez śródlądowania. Steponas Darius w młodości służąc w wojsku Stanów Zjednoczonych zdobył duże doświadczenie jako pilot samolotów. Wspólnie z przyjacielem - również pilotem zakupili bardzo nowoczesny jak na owe czasy samolot Belanca CH-300 . Pomarańczowy samolot sześcio miejscowy potrafił rozwinąć prędkość 200 km/h . Bardzo długo trwały przeróbki samolotu aby przygotować go do zabrania bardzo dużej ilości paliwa. W lipcu 1933 r. wszystko zapięto na ostatni guzik . Samolot nazwano Lituanica . 15 lipca wystartowali z lotniska w Nowym Jorku obrawszy kurs na Kowno. Nic nie wskazywało że może dojść do jakiekolwiek tragedii. Śmiałkowie szczęśliwie przelecieli bowiem Atlantyk . Niestety nagłe załamanie pogody nad obecnym terytorium Pomorza Zachodniego spowodowało że piloci stracili kontrolę nad maszyną i uderzając w wierzchołki drzew rozbili samolot. Żaden z pilotów ne przeżył katastrofy. Na kowieńskim lotnisku oczekiwało na pomarańczową awionetkę 25 000 osób. Po wielu godzinach ogłoszona tragiczną wiadomość o śmierci pilotów. Piloci przebywali w przestworzach 37 godzin pokonując 6411 km . Do dnia dzisiejszego otacza ich aureola bohaterstwa- pamięć o nich żyje w sercach Litwinów. Pomniki na cześć bohaterskich lotników możemy znaleźdź nie tylko w Kownie i innych miastach litewskich ale również w Chicago i Nowym Jorku. W każdym większym mieście spotkasz z pewnością ulicę nazwaną ich imieniem . Podobizny lotników zdobią banknot 10 litowy.
    EKSPOZYCJA MUZEALNA DOTYCZĄCA KATASTROFY LOTNIKÓW
    Zwiedzając Muzeum Krajoznawcze w mieście Alytus , natkniemy się na bogatą ekspozycję dotyczącą historycznego wyczynu lotników. Ekspozycja znajduję się w filli muzeum przy ulicy Vilinius gatve 13. Można na niej zobaczyć nawet fragmenty samolotu Lituanika